KISMET BU BÖLÜMÜNE DEVAM

 Bu bölüme Münire kışın ne yaptığını nasıl hasret çektiğini anlatarak başlıyor.Kış gelince Münire eve kapatılıyor ve dışarı çıkması imkansız hale geliyor.Yazın tüm yaşadıkları artık aynı seyrinde devam etmiyor.En azından Cemil Bey'i görebildiği o zamanlar yok.Artık onu avutacak ne bir ses var ne de çocukluk arkadaşı Sıdıka'nın yardımı.Gece karanlığı gibi hayat gönlünü karartıyor Münire'nin.Gün boyunca denizdeki olayları izleyerek biraz olsun gönlünü avutmaya çalışıyor.Ama bence bu avutmalar boşa.Cemil Bey ile kavuşmadan asla gönlü rahata kavuşmaz.Bu rahatsızlık haliyle Münire'nin yüzüne de vuruyor.Bunu annesi ona söylüyor fakat ona kimsenin acımadığını söyleyerek halini anlatmaya çalışıyor lakin onu dadısından başka hiç kimsenin anlamayacağını düşünüyorum.Çünkü onu anlayabilmek için onunla ilgilenmek gerek.Onunla en çok ilgilenen de dadısı.

  Bu sıkıntılar arasında şimdi Münire bir de Nafi Molla'nın oğlu ile evlenmesi çıkmıştı.Aslında hayal gibi bir düğünü olmuş Münire'nin fakat Münire'ye kabus gibi gelmişti çünkü bu düğünü istemiyordu.Bu kabustan da Rüknettin Bey'in(Nafi Molla'nın oğlu) eli  vücuduna değene kadar uyanamadı.Uyandığında ise kendini hayallerinin gerçekleşmediği bir yaşantının yani bir felaketin başında buldu.Yanında bir tek dadısı ve Cenan vardı.zaten dadısı da bir süre sonra onu yapayalnız bırakıp gidecekti.Nafi Molla Konağı'nda ruh gibi yaşıyordu.Kimsenin ondan onun kimseden haberi yoktu.Evlendiği günden itibaren Nafi Molla'yı neredeyse hiç görmemişti.Bence ileriki bölümlerde Münire bu durumların hepsine alışacak.(AHMET HOCAMA SELAMLAR)